Siem Rodenburg: ‘Alleen met bedrijfskleding tussen de schapen’

Na jaren tobben met zwoegerziekte is het schapenbedrijf van Siem Rodenburg eindelijk vrij van deze aandoening. “Ik heb er wel mijn hele koppel voor moeten vervangen.” Om nieuwe insleep te voorkomen, legt hij voor handelaren en dierenartsen altijd een overal en laarzen klaar.” Bezoekers komen alleen met bedrijfskleding tussen zijn schapen.

Lang kon Rodenburg alleen maar dromen van een eigen boerderij. Het liefste was hij melkveehouder geworden, maar zelf iets kopen, bleek financieel onhaalbaar. Gelukkig kon hij als bedrijfsverzorger goed zijn ei kwijt. In die rol nam hij bij ziekte of vakantie van een boer tijdelijk diens bedrijf over. Zo deed hij volop ervaring op en bouwde zijn netwerk uit. “Toen ik hoorde over een stuk land dat te koop kwam bij ons in Uitgeest, sprong ik daar meteen op in. We kochten er wat Texelaars bij en hadden eindelijk ons eigen spul.”

Voorkeur voor Swifters

De schapenhouderij wordt langzaam maar zeker uitgebouwd. Wanneer hij in 2008 een woning met stal kan kopen, komt het bedrijf in een stroomversnelling. “We bouwden een loods van 50 bij 15 meter aan de bestaande stal vast en breidden de schapenstapel flink uit.” In korte tijd groeide hij naar zo’n driehonderd dieren. Ook ruilde Rodenburg zijn Texelaars in voor Swifters: “Ik vond het rendement te klein. Texelaars geven minder lammeren en kosten meer werk, zeker tijdens de aflamperiode.” In zijn zoektocht naar een praktischer ras, stuitte hij op Swifters. “Die geven een berg lammeren en kunnen zichzelf goed redden. Belangrijk, want ik loop hier meestal alleen.”

Noordhollanders verdrongen

Ook komt er een koppel Noordhollanders op zijn pad. Eveneens grote schapen met grote worpen, en dus interessant voor de vermeerderaar. Inmiddels worden de Noordhollanders in rap tempo verdrongen door de Swifter-ooien, geeft hij aan. En dat is vooral het gevolg van blauwtong. “Bovendien, ik kan niet precies zeggen waarom, vind ik Swifters een prettiger ras om mee te werken. Daarom houd ik ook bewust een zuivere lijn in stand. Op die manier houden we de goede moedereigenschappen binnen handbereik en profiteren we ook nog eens van de premie voor zeldzame huisdierenrassen.”

Het grootste deel van de fokooien zet hij in voor de productie van slachtlammeren. Veel en goed, zo ziet Rodenburg ze het liefst. En dankzij de inzet van nog weer een ander ras weet hij dit doel te bereiken. “Deze dekrammen hebben net iets meer maat en combineren daarom beter met mijn hoge Swifter-ooien.”

Hoe pakt hij het aan? De uitgebreide reportage over Siem Rodenburg lees je hier…

Meer van dit soort bedrijfsreportages lezen? Neem nu een voordelig proefabonnement op Het Schaap!