WK Schapenscheren: Nederland wint zilver in nieuwe klasse

Gerrit Crum en Johannes Kloosterman zijn tweede geworden tijdens het WK Schapenscheren en Woolhandling 2023 in de nieuwe klasse ‘Development Test’. Het wereldkampioenschap was afgelopen weekend in Schotland tijdens de altijd indrukwekkende Royal Highland Show, met zo’n 200.000 bezoekers.

Voor het eerst in de geschiedenis van het WK Schapenscheren nam er een volledig Nederlands team deel met twee personen per onderdeel. Het team bestond uit: Johannes Kloosterman, machinescheerder, Gerrit Crum, machinescheerder, Jan van den Hardenberg, handscheerder, Arjan Kaashoek, handscheerder, Marieke Janssen, woolhandler, Emma Janssen, woolhandler en teammanager Erik Bijlsma.

In landen als Nieuw-Zeeland, Australië, Wales en Schotland is de scheersport gigantisch groot. Erik Bijlsma: “Nederland is nu eenmaal geen topscherende natie, we kunnen niet tegen de grote jongens op of je moet een paar jaar naar zo’n schapenland verhuizen, daar wordt zo allemachtig veel geschoren, maar ja, dat krijg ik thuis niet voor elkaar”, zegt hij lachend. Het is al een bijzondere prestatie dat het complete Nederlands team zich heeft gekwalificeerd. “Ik roep altijd: laten we zover mogelijk uit de onderste regionen wegblijven. Dat is ook dit jaar best goed gelukt. We zijn zeker tevreden met onze prestaties.”

[tekst gaat verder onder foto]

Het Nederlands team in het oranje en op klompen:
(vlnr) woolhandler Marieke, supporter Bart, handknippers Arjan en Jan, machinescheerder Johannes, teammanager Erik, machinescheerder Gerrit en woolhandler Emma.

Nieuwe klasse machinescheren

De organisatie van het WK beseft ook dat er door de omstandigheden per land (te) grote verschillen zijn en startte dit jaar daarom met de speciale categorie ‘Development Test’ (zie punten). Het is een wedstrijd om landen als Nederland een kans te bieden wat extra wedstrijdspanning te ervaren. Machinescheerders Gerrit Crum en Johannes Kloosterman werden knap tweede tijdens dit onderdeel. Ze moesten Duitsland voor zich laten gaan maar bleven Zwitserland voor. Bijlsma vertelt trots: The wonderboy from the Netherlands, riep de speaker tijdens de wedstrijd omdat Gerrit tweehandig kan scheren. Dat is geweldig toch.”

Tijdens de individuele wedstrijd werd Johannes keurig 46e en Gerrit 53e van de 57 deelnemers. “Dat is echt heel goed”, vertelt Bijlsma. “De indrukwekkende winnaar Gwion Lloyd Evans scheert 20 schapen in 15 of 16 minuten, zo’n 40 seconden per schaap, de winnaar van vorig jaar, Richard Jones, werd tweede. In hun thuisland scheren dat soort jongens 300 schapen op een dag.”
Bijlsma wil nog benadrukken dat het er streng aan toe gaat tijdens de wedstrijden. “Tuurlijk, het is een sport waarin dieren een rol spelen maar de jury is streng en zitten er met hun neus bovenop, als je wondjes maakt dan zak je gelijk flink in de ranglijst, dat is ook terecht, dat wil je niet. Snelheid is minder belangrijk dan kwaliteit leveren. De snelste wint dus niet altijd, de beste wint. Al denk ik dat het voor een schaap uiteindelijk ook goed is dat het snel klaar is, dan is de wol er al af voor ze het zelf in de gaten hebben.”

Drie rassen

De handscheerders waren dit jaar ook vertegenwoordigd en kwamen een heel eind richting middenmoot. Jan Hardenberg werd 19e en Arjan Kaashoek 22e van de 29 deelnemers. “Deze prestaties in het handscheren zijn echt netjes in dit grote deelnemersveld, dit is zeker ver genoeg van onderaf.”

Tijdens de wedstrijden werden drie rassen ingezet: Scottisch Mule, Cheviot en Scottisch Blackface. De rassen zijn van tevoren bekend maar in Nederland komen die rassen niet of te weinig voor om te kunnen trainen. Het team moest het in de voorbereiding doen met enigszins vergelijkbare heideschapen. “Wij scheren normaliter vooral Texelaars, tja, dat zijn heerlijke ronde ballen op poten als je het vergelijkt met de Scottisch Blackface, die zijn hoekig, hebben echt een ruggengraat en het zijn best wild ook nog.”

Woolhandling

Nederland had twee Nederlandse deelnemers in woolhandling. De woolhandler is diegene die de meerwaarde creëert door van de geschoren wol een verkoopbaar product te maken. Iets wat in grote schapenlanden een veelvoorkomend beroep is, in Nederland is dit werk amper bekend. Woolhandler Marieke Janssen werd 36e van de 40 deelnemers, dat is een verbetering van haar prestatie in Frankrijk bij het vorige WK. Haar zus Emma werd helaas laatste (zie uitslagen). “Het was de eerste internationale wedstrijd van Emma, ze heeft het vak nog niet eens zo lang geleden geleerd van haar zus op Fernhill Farm“, vertelt Bijlsma.

Hij besluit: “Trots op het team. We blijven lekker trainen en scheren. Het is sowieso een hele beleving als je die gekte meemaakt tijdens de wedstrijden met al dat uitzinnige publiek, net als voetbal hier in Nederland.”