Een andere band tussen Nederland en Australië [#2]

De Tasmaanse duivel. Foto: Pixabay

Deel dit artikel:

Behalve via de link met de Merino’s bestaat via Abel Tasman een nog oudere band tussen Nederland en Australië. Voorafgaand aan ons bezoek aan Australië hebben we het Abel Tasman Museum in Lutjegast, de geboorteplaats van Abel Janszoon Tasman (1603-1659) bezocht. [Deel 2 van Down Under met Piet Vellema]

In het kleine Abel Tasman Museum werden we te woord gestaan door een gids die van beroep lerares Frans en geschiedenis is. Op een enthousiaste manier vertelde zij over de historie van Tasman en zijn ontdekkingstochten.

Tasman was een navigatiedeskundige in dienst van de VOC (Vereenigde Oost-Indische Compagnie). Tijdens zijn twee reizen in de periode 1642 tot 1644 heeft hij de destijds in Europa onbekende kusten van Australië, Nieuw-Zeeland en eilanden in de Stille Oceaan in kaart gebracht. Tijdens zijn eerste reis van oktober 1642 tot juni 1643 was hij leider van een expeditie met de twee schepen de Heemskerck en de Zeehaen.

Restanten van de gevangenis in Port Arthur.

Tijdens deze reis kwam hij op 24 november 1624 op het eiland dat hij naar zijn opdrachtgever Van Diemen, de gouverneur van Nederlands Indië, Vandiemensland noemde. Ruim twee eeuwen later is de naam veranderd in Tasmanië naar zijn Nederlandse ontdekker.

Tasmanië

Tasmanië is een eiland ten zuidoosten van Australië. Het eiland is behalve door de uitzonderlijk flora en fauna ook bekend vanwege het feit dat de Engelsen in 1833 in het zuidoosten van het eiland bij Port Arthur een gevangenis bouwden waar ze onder andere Ierse en Engelse gevangenen naar toe brachten. Deze gebouwen zijn deels goed bewaard gebleven en geven een indruk hoe erg gevangenschap in isolatie moet zijn geweest.

Ook komt op Tasmanië en in de rest van Australië de verdrijving van Aboriginals en andere oorspronkelijke bewoners regelmatig ter sprake. In het Melbourne Museum & Bunjilaka Arboriginal Cultural Centre in Melbourne is over dit pijnlijke onderwerp een prachtige tentoonstelling ingericht die deze problematiek van verschillende kanten belicht.

Abel Tasman stierf in 1659 in Indonesië. In zijn testament liet hij de armen in zijn geboortedorp Lutjegast een aanzienlijke som geld na.

Down Under met Piet Vellema
Dierenarts Piet Vellema maakt een unieke reis door schapenland Australië. Volg hem in dit dossier ‘Down Under met Piet Vellema’. Mis niks en meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief.

Meer in de serie Down Under met Piet Vellema:

Piet Vellema

Piet Vellema studeerde in 1980 af als dierenarts aan de faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht. Na ruim een jaar in verschillende praktijken te hebben gewerkt, werd hij in 1982 hoofd van de afdeling kleine herkauwers van Royal GD en bleef dat tot zijn pensionering.

In 1996 voltooide hij zijn proefschrift ‘Cobalt/vitamin B12 deficiency in lambs on pasture. A randomized trial’. Sinds 1997 is hij Nederlands specialist gezondheidszorg kleine herkauwers (Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde) en sinds 2008 Europees specialist (Diplomate of the European College of Small Ruminant Health Management).

Vellema is geïnteresseerd in preventieve gezondheidszorg, welzijn en productie van kleine herkauwers en in crisismanagement bij uitbraken van infectieziekten. Vanaf 1998 tot 2020 was hij voorzitter van de Werkgroep leverbotprognose en tussen 2000 en 2006 was hij projectleider van het Nederlandse Nationale Scrapieplan, gericht op het fokken van scrapieresistente schapen. Vanaf 2004 heeft hij deelgenomen aan projecten in Hongarije, Roemenië, Polen, Italië en Rusland. Hij was lid van het centrale crisisteam tijdens de mond- en-klauwzeerepidemie (2001) en de blauwtonguitbraak (2006) in Nederland. Ook was hij lid van het Q-koorts (2007-2010) Outbreak Management Team en lid van de expertteams Q-koorts, schmallenbergziekte en chlamydiose.

Verder was hij van 2013 tot 2023 lid van Deskundigengroep dierziekten van het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Tussen 2005 en 2011 was hij eerst medeoprichter en vervolgens bestuurslid van het European College of Small Ruminant Health Management. Sinds 2017 is hij bestuurslid en sinds oktober 2025 voorzitter van de International Sheep Veterinary Association. Hij is daarnaast bestuurlijk actief in andere organisaties, zowel binnen als buiten de veterinaire sector.
Piet Vellema heeft meer dan honderd artikelen gepubliceerd in wetenschappelijke tijdschriften en heeft wereldwijd presentaties gegeven over de gezondheidszorg van kleine herkauwers.

Hij is eerste auteur van ‘Handboek schapeziekten’ en ‘Gezonde schapen’ en co-auteur van ‘Differential diagnosis in sheep’. In juni 2026 komt een geheel herziene versie van Handboek Schapenziekten uit.

Piet Vellema schrijft al jaren artikelen voor vakblad Het Schaap.

Bekijk alle berichten

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Haal meer uit je schapenhouderij. Meld je nu aan voor de gratis nieuwsbrief van Het Schaap!

Ontvang elke vrijdag het laatste nieuws, praktische tips, marktprijzen en achtergrondartikelen over gezondheid, voeding, fokkerij en veel meer. Sluit je aan bij de 6.000 schapenhouders die de nieuwsbrief al ontvangen. Mis niets meer!