Zoönosen vormen een belangrijk aandachtspunt voor schapenhouders. Daarom werkte GD afgelopen voorjaar samen met GGD, LTO, Platform KSG, vakbladen en het ministerie van LVVN aan het project ‘Zoönosegeletterdheid’, met als doel veehouders beter te informeren over besmettelijke oorzaken van abortus bij kleine herkauwers.
Het zoönotisch risico van Chlamydia abortus is een belangrijke reden waarom zwangere vrouwen en aflammerende schapen en geiten niet samengaan. Er zijn meerdere gevallen bekend waarbij vrouwen een miskraam kregen na een infectie met deze kiem. Chlamydia abortus is bovendien één van de meest voorkomende oorzaken van abortus bij kleine herkauwers. Deze bacterie wordt ook met regelmaat in Nederland aangetoond in verworpen vrucht en nageboorte.
Niets meer missen over schapen? Meld je nu aan voor de gratis nieuwsbrief …
of neem een voordelig proefabonnement op Het Schaap!
Longontsteking schapenhouder
Onlangs bezocht GD een schapenbedrijf waar de op leeftijd zijnde houder een longontsteking door Chlamydia abortus had. Gelukkig herstelt de houder voorspoedig, maar de bevinding was aanleiding om het bedrijf te bezoeken en de bron van de infectie te inventariseren. In dit geval kon niet met zekerheid worden vastgesteld waar de besmetting precies is opgelopen.
Chlamydia abortus wordt meestal via geïnfecteerd vrouwelijk fokmateriaal geïntroduceerd op een bedrijf. Als de bacterie eenmaal aanwezig is in een koppel, is het vrijwel onmogelijk om van deze bacterie af te komen. De problemen van een infectie kunnen binnen de perken worden gehouden door preventieve maatregelen als vaccinatie, maar hetzal de bacterie niet volledig uit het bedrijf laten verdwijnen.
Juist vanwege de impact op de diergezondheid én het risico voor mensen, vooral zwangere vrouwen en mensen met een kwetsbare gezondheid, is het van belang om introductie van deze bacterie te voorkomen. Wanneer je vrouwelijk fokmateriaal moet aankopen, is het daarom verstandig om alleen ooien aan te voeren van bedrijven waarvan bekend is dat de bacterie daar niet voorkomt. Onderzoek van individuele aangevoerde dieren biedt helaas geen volledige zekerheid.
Laat zo snel mogelijk een diagnose stellen
Naast Chlamydia abortus kunnen ook andere bacteriën, parasieten en virussen abortus bij kleine herkauwers veroorzaken. Voorbeelden zijn salmonellabacteriën, campylobacterbacteriën, listeriabacteriën, Toxoplasma gondii en pestivirussen. Als je te maken krijgt met abortus bij jouw dieren, doe je er verstandig aan om de dierenarts te raadplegen om samen tot een aanpak te komen. Zeker als het om meerdere gevallen gaat, is het van het allergrootste belang om zo snel mogelijk een diagnose te laten stellen door verworpen vrucht en nageboorte voor pathologisch onderzoek aan te bieden.
Kennis en bewustzijn helpen om alert te blijven en tijdig maatregelen te nemen. Dit is van belang om jouw koppel schapen gezond te houden en om te voorkomen dat mensen ziek worden van jouw schapen.
Lees ook over abortus:
Aan het laden ...
