In Griekenland zijn de afgelopen maanden ruim 400.000 schapen en geiten preventief geruimd vanwege schapen- en geitenpokken. De uitbraak, die in augustus 2024 in Griekenland begon, heeft inmiddels 1.702 bevestigde besmettingen opgeleverd en breidt zich uit over grote delen van het land.
De eerste gevallen doken vorig jaar op in Noord-Griekenland. Sindsdien heeft de virale ziekte zich vrijwel landelijk verspreid, meldt BBC. Het Griekse landbouwministerie registreerde medio november al meer dan 1.700 meldingen.
Fetakaas onder druk
Zodra een besmet dier wordt gevonden, wordt de gehele kudde geruimd. Dat treft vooral de melkschapensector: circa 80 procent van de Griekse schapen- en geitenmelk gaat naar de productie van feta. Verschillende zuivelcoöperaties rapporteren inmiddels een daling van 15 tot 40 procent in melkaanvoer. De productie van de beschermde fetakaas staat daardoor onder druk, met mogelijke gevolgen voor export en prijsniveau.
Schapen- en geitenpokken is endemisch in grote delen van Noord- en Centraal-Afrika, in het Midden-Oosten, in delen van Azië (zoals India en delen van China) en Turkije. Recent zijn ook Europese landen getroffen: onder andere Bulgarije en Roemenië meldden uitbraken, én in 2025 werd een nieuwe uitbraak bevestigd in Servië. De laatste uitbraak in Spanje is van 2023.
Verschijnselen schapenpokken
Schapen- en geitenpokken begint met koorts, gevolgd door zwellingen in huid en slijmvliezen, onder meer rondom de ogen, meldt de GD. Dieren vertonen vaak neus- en ooguitvloeiing, conjunctivitis en benauwdheid. De rode vlekken op de huid ontwikkelen zich tot pokken van 1 tot 3 centimeter, die bij schapen meestal zonder blaasjesvorming indrogen tot korsten. Na het afvallen blijft een klein litteken achter, vooral zichtbaar op onbewolde huiddelen. De ziekte duurt doorgaans drie tot vier weken, al kan het maanden duren voordat een koppel volledig hersteld is. In niet-endemische gebieden kan tot 90 procent van de dieren ziek worden. De sterfte varieert sterk, van 5 tot 100 procent, maar is laag in gebieden waar de ziekte al langer voorkomt. Europese en Australische rassen zijn extra gevoelig. Een doorgemaakte besmetting geeft langdurige immuniteit.
Lees ook:
Aan het laden ...
