(Hoofd)inspecteur Marjo van Bergen werd tijdens de Nationale Texelaarkeuring nog eens in het zonnetje gezet vanwege haar 40-jarig jubileum. “Een vat vol herinneringen en veruit de meeste zijn mooi”, vertelt Van Bergen. Na al die jaren is ze nog even enthousiast over haar werk.
Marjo van Bergen is al 40 jaar werkzaam als inspecteur en later hoofdinspecteur. Haar loopbaan begon bij het NTS, waar zij actief was in de regio Zuid-Holland en Utrecht. Vervolgens werkte zij bij het Dienstencentrum Schapen- en Geitenhouderij en sinds 2002 zet de inmiddels 61-jarige Van Bergen haar kennis en ervaring in bij de NSFO.
Een paar weken geleden werd ze al verrast met een jubileumfeestje bij Martin Dam, waar ze na een bijscholing werd gevraagd om toch nog een keuring te doen in de silo. “Ik was erg verbaasd, wilde eigenlijk naar huis want ik moest koken”, vertelt ze vrolijk. “Ik loop de silo in en die blijkt vol te zitten met mensen. Wat een prachtige verrassing. Collega’s, dierhouders, besturen van stamboeken en de NSFO. Op veel bedrijven kom ik al jaren, of sterker nog: ik kwam al bij hun vaders terwijl zij nog pubers waren”, lacht ze.
Moderne ooien, geen stofzuigers
“Het is mooi om te zien dat de fokkers nog steeds diezelfde passie hebben en met een enorme liefhebberij met hun dieren werken. Daarin is nooit iets veranderd”, vertelt de inspecteur. “Wat ook niet is veranderd, is dat sommige fokkers puur voor het exterieur gaan en andere functioneel fokken. Ook dat zal altijd zo blijven, en dat is prima.”
Een grote verandering in al die jaren is natuurlijk de aanpassing aan het fokdoel. Van Bergen: “Je had 40 jaar geleden totaal andere dieren, zo’n beknotte kop zonder hals, gelijk op de voorhand. Ze zetten de ooien in een kuil, anders kon de ram ze niet dekken. Dat wil je niet. Goed dat die stofzuigers zijn verdwenen uit de weilanden, diergezondheid staat voorop. Ik zie nu moderne ooien, mooie lange dieren en ruim. Met warme zomerse dagen zie je gewoon de verbetering. En toch blijven het die stoere, beste schapen die we graag willen, met een goede bespiering. Die bespiering zit trouwens ook niet alleen in de kont hoor, echt op de voor-, midden- én achterhand.”
Niets meer missen? Meld je nu aan voor onze gratis nieuwsbrief …
Jaarlijks keuren met vijf mensen
Een groot verschil in die 40 jaar is natuurlijk ook het aantal fokkers. Ze begon met 2.300 Texelaarfokkers en nu zijn het er 400. “Fokken is gewoon niet meer zo vrijblijvend”, zegt ze. “UBN’s, dieren aanmelden, afmelden, vaccinaties, het is best veel gedoe.”
De eerste tien jaar dat ze werkte bestonden uit dieren keuren van september tot februari, daarna lammeren tatoeëren, geboortegewichten verwerken, fokdagen, premiekeuringen, vakantie. En in september startte het weer allemaal opnieuw. “Dat deden we jaar in jaar uit met vijf mensen. Niet meer voor te stellen. Later kwam het lammeren wegen erbij, voor de groeiindex, de tweede index.”
Uiteenlopende vragen
De eerste fokwaarde was de vruchtbaarheidsindex. Nu zijn er inmiddels twintig fokwaarden. “Het is meer selecteren op papier geworden, daar is niet iedereen enthousiast over, dat weet ik”, zegt ze. “Dat snap ik ook best, al zijn het voor de ontwikkeling van de sector belangrijke stappen. We moeten wel verbeteren, anders zijn we niet meer levensvatbaar.” Dat dat goed gaat, blijkt wel uit twee nieuwe, jonge mensen die de laatste twee jaar zijn gestart bij de NSFO. “We hebben nu als NSFO veel meer body, doen veel projecten en veel meer stamboeken hebben we ook onder onze hoede. Ik vind die afwisseling in het werk ook erg leuk. Zoals bijvoorbeeld de helpdesk, daar kan ik echt van genieten: schapenhouders helpen met de meest uiteenlopende vragen.”
‘Ons stabiele baken’
Gorrit Haintje Kuipers (voorzitter Nationale) en Johan de Beer (voorzitter NTS) wilden haar graag met al dat publiek op de Nationale nog eens de volle, welverdiende aandacht geven. De Beer zei tijdens die huldiging: “Marjo is ons stabiele baken. Wat zouden we zonder haar moeten. Ze heeft zo veel kennis, kent iedereen, heeft zo veel passie en dat terwijl ze zelf geen schapen heeft. We zijn ontzettend blij en trots dat ze nog steeds met ons verbonden is, dat is bijzonder na al die jaren. Behalve de keuring maakt ze altijd tijd voor dat sociale praatje, enorm belangrijk. Geweldig dat je na 40 jaar zo enthousiast je werk blijft uitvoeren.”
In Het Schaap van oktober komt een reportage over de Nationale. Geen abonnement? Neem een voordelig proefabonnement!
Aan het laden ...
