Het ministerie van Landbouw beschouwt dijken als natuurterreinen. Daarmee reageert het ministerie op onrust onder schapenhouders die hun vee weiden op zeedijken.
De reactie van het ministerie volgt op vragen die vakblad Het Schaap stelde. Onlangs merkten schapenhouders in het noorden van het land bij de Gecombineerde Opgave plotseling dat zeedijken niet meer voor het hele jaar meetelden, maar voor slecht een deel van het jaar.
Volgens de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland, die de vragen beantwoordde, is er geen sprake van nieuwe regels. De dijken zouden al niet volledig meetellen in het kader van gebruiksnormen. Dat schapenhouders ze toch opvoerden, was fout. ‘In veel handhavingszaken komt naar voren dat landbouwers hier de ‘fout’ in gaan. Er is daarom besloten om hierover helderder te communiceren’, zo laat RvO weten.
De zogeheten feitelijke beschikkingsmacht van de zeedijken ligt bij waterschappen of Rijkswaterstaat, niet bij de schapenhouders. Bovendien hebben de dijken veiligheid als primaire taak en worden ze daarom niet beschouwd als landbouwgrond.
De regels gelden niet alleen voor zeedijken, maar ook voor rivierdijken en voor alle gronden waarbij de landbouwer geen exclusieve gebruikstitel en de feitelijke beschikkingsmacht over deze gronden heeft.
In vakblad Het Schaap van mei 2018, dat eind mei verschijnt, meer over deze kwestie. Deze week valt het aprilnummer in de bus. De reactie van RvO kon daarin niet meer worden opgenomen.
Vraag mij dan wel af of de schapenhouders met terugwerkende kracht nog recht hebben op een premie voor het beheren van deze natuurterreinen al die jaren…………