Wie ‘wol’ zegt, zegt Betty Stikkers. Na haar pas gepubliceerde boek over wol in Nederland, staat alweer een volgend wolboek op de planning. “Wol fascineert me mateloos. Ik word er steeds weer door verrast.”
Tekst: Marjolein van Woerkom. Foto’s: Bart Nijs Fotografie
Jassen, mutsen, zelfs in de plantenbakken die aan de zijkant van haar boerderijtje in het Noord-Brabantse Oijen hangen, heeft Betty Stikkers wol gebruikt. “We proberen alles uit. Nog altijd kom ik eigenschappen tegen waarvan ik denk, kan dat ook?”
De samensteller/schrijfster van het boek ‘Wol in Nederland’ heeft onlangs witte wol van een Wensleydale opgestuurd naar Amerika. “Tijdens het vilten vanuit de vacht merkte ik dat de bovenkant wel goed vilt, maar de onderkant niet. Dat houdt in dat deze vezel twee eigenschappen zou moeten hebben: de ene helft wol, de andere helft zou een holle kern kunnen hebben, een zogeheten heterotype vezel. Dat komt niet overeen met wat in de boeken staat, dus dat maakt mij nieuwsgierig en dat wil ik laten uitzoeken. Als je iets niet weet, dan kan je er niet op anticiperen.”