‘Het kan niet zoals jij het wilt.’ Die boodschap kreeg idealist Jeroen Huiskamp geregeld te horen van collega-schaapherders. Juist dat motiveerde hem om zijn ideeën en die van zijn leermeester door te zetten. Inmiddels werkt hij zeven dagen per week volgens zijn eigen visie op het pastoralisme aan zijn bedrijf Herder Jeroen.
De droom van herder Jeroen: als nomade rondtrekken met zijn schapen door de natuur zonder kunstmatige ingrepen van buitenaf. Zijn hoofddoelstelling is extensief terreinbeheer, het echte pastoralisme. “Met gedomesticeerde dieren, gestuurd door de mens, beheer uitoefenen in gebieden waar landbouw niet mogelijk of onwenselijk is.”
Eigen visie Herder Jeroen
Voorheen werkte Jeroen Huiskamp als elektromonteur. Hij begon in 2016 als vrijwillig schaapsherder onder leermeester Wilfried Buitink van schaapskooi Hoog Buurlo. Hij ontdekte al snel dat hij liever leidinggaf aan schapen dan aan mensen. Zijn ouders vonden het geen goed idee om als onervaren schaapherder als zzp’er aan de slag te gaan. “Daar verdien je geen droog brood mee en dat klopt misschien wel”, lacht Huiskamp.
Toen kwam de mogelijkheid om via de herdersopleiding betaald aan het werk te gaan (“veel discussie gevoerd daar”). Later begon hij als zzp’er bij verschillende kuddes. Langzaam ontwikkelde hij zijn eigen visie die hij nergens terugvond. “Begrijp me niet verkeerd, ik heb veel geleerd van anderen, maar wilde het anders aanpakken. Vaak wat extremer en volgens mijn eigen manier van beheer en fokkerij.”
Gescheperde heidekudde
Zijn hoofdtak is nu een eigen gescheperde heidekudde van 120 grotendeels Veluwse Heideschapen, geen stamboek en met invloeden van Groot Heide, Schoonebeekers, Bentheimers en daarbij zo’n 10 procent Nederlandse landgeiten. De kudde loopt jaarrond buiten, onderdak hoeft niet. “Ik heb zeker zevenhonderd dieren voorbij zien komen om deze 120 over te houden. Ze moeten kunnen overleven op wat de natuur biedt en weerbaar zijn. Bijvoeren doen we in principe niet.”
Alles in laag tempo
Huiskamp werkt voortdurend aan de rust in zijn heidekudde. “Ik wil geen angst zien voor mensen, geen stress door werkhonden, want dan werkt een schaap niet. Ze moeten respect hebben voor de hoedhonden, geen angst.” Zijn kudde is ingesteld op de mens. De herder met stok is de leider. Eén fluitsignaal betekent opletten, daarna één keer roepen is het teken om te lopen. De hoedhond zorgt er rustig voor dat achterblijvers aansluiten. “Een hoedhond loopt op de grens, dat is hoeden: ‘hier moeten we eten’ in plaats van ‘die kant moet je op’. Alles gebeurt in een laag tempo. Zelfs een ontsteking geneest bij ons trager, omdat we geen middelen gebruiken. Dat is soms lastig uit te leggen aan buitenstaanders. De natuur is hard en je moet zelf ook hard zijn om zo te kunnen werken.”
De uitgebreide bedrijfsreportage over Herder Jeroen en zijn manier van werken vind je hier…
Niets meer missen over schapen? Meld je hier aan voor de gratis nieuwsbrief …
of probeer eens een voordelig proefabonnement op Het Schaap!
Bekijk alvast wat foto’s:
Meer grote bedrijfsreportages in Het Schaap:
Aan het laden ...
